mustafa iren Life is Coding...

Selam (:

Bugün (8 Şubat 2012) Level 24'ün sonuna geldim. Yeni yaşımda İstanbul'dayım. Bir önceki seneye göre yine zaman çok hızlı geçti. İnsan yaşlandıkça galiba zaman daha da hızlanıyor ya da meşguliyeti ve sorumlulukları artıyor, belki de bu yüzden, bilemiyorum hangisi.

Bu günü ayrıcalıklı hissetmemi sağlayan aileme, akrabalarıma, dostlarıma, arkadaşlarıma ve GEFC'ye çok teşekkür ederim. İnşallah ömrümün kalan zamanlarını böyle güzel insanlarla daha kaliteli bir yaşam sürerek değerlendirebilirim.

Merhaba, bir okul dönemini daha geride bıraktım. Yenisine yelken açtım. Evet yine Konya'da evimdeyim, odamdayım. Birazdan yine İstanbul'a doğru yola çıkacağım. Okulun ikinci dönemi için tekrar geliş gidişlerim olacak ama o zamana kadar umarım İstanbul'un tadını çıkartabilirim.

İlk dönem çok çalışıp uğraşmama rağmen 1 dersim kaldı ve geçemedim. İkinci dönemde başarılı olursam okulu bitirme şansım var bakalım; fakat zaman neler gösterecek bana bilemiyorum. Neyse...

Cuma gecesi Fetih 1453 filmine zor bilet bulduk. Sağolsun ev ahalisi beraber izleyelim diye beni beklemiş. Hep beraber gece 23:30'da gittik. Film güzeldi, en azından olması gereken bir eksiklikti. Bazı sahnelerini gerçekten çok beğendim, bazıları ise olmamıştı. Tarihi bilgim Zafer kadar olmasa da ucundan kıyısından bir şeyler okuyup, sürekli doğrusunu öğrenmeye çalışırım.  Buna rağmen bilgimle çelişen sahneler oldu. Az evvel Twitter'da Dipnot'taki bir yazının linkine rastladım, merak edip okudum ve anlatmak istediklerimin bir kısmını dile getirmiş yazar. Daha fazla zamanınızı almadan oraya yönlendireyim sizi

Umarım tarihimizdeki diğer olayların da daha kalite şekilde sinemaya aktarıldığını görebiliriz.

[Güncelleme : 2012-02-21]

Bugün Cihan Kaloğlu'nun yazsına rastladım onu da beğendim, okumanızı tavsiye ederim. 

Merhabalar, uzun zamandır nefes alacak fırsatım olmuyordu. Güne Aziz Mahmud Hüdayi Türbesini ziyaret ederek başladım. Oradan Bostancı Vatan Computer mağazasına gitmek için Kadıköy'e geçtim, halbuki gitmeme gerek yokmuş, neyse tecrübe oldu. Kadıköy'den dolmuşa bindim ve şoför beni unuttu (: taaa Kayışdağı'nda Yeditepe Üniversite kapısına gelince aklına geldi. Neyse alışık olduğum için bu tür durumlara pek önemsemedim. Bu arada Yeditepe Üniversitesi Kampusünü de görmüş bulundum. Hemen karşıdan gelen dolmuşa bindim ve söyledim. Bu bindiğim şoför epey fenaydı. Hızlı araç kullanıyor, müşteriyi azarlıyor, sürekli para gönderin diyor, ayakta duracak yer yok "sıkışın biraz abicim" gibi sözler sarf ediyor, cinayet sebebi olacak bir insan... Neyse ki gideceğim yere geldim de zulümden kurtuldum.

Bostancı mağazasına gitmemin sebebi hem bana yakın hem de aradığım ürünün stoklarında görünmesi oldu. Fotoğraf makinamı Konya'da bırakmak zorunda kaldığım için kendime yeni bir makina almaya karar verdim. Tercihimi Canon A3350 'den yana kullandım. Umarım iyi etmişimdir. Hazır yeri gelmişken mağaza ile de ilgili bir kaç şey aktarayım; bir kaç personelin müşteri ile ilgilenmediğine şahit oldum, Vatan'da çalışmamış ve genel hizmet politikasını bilmiyor olsam çoktan diğer müşteriler gibi yaygarayı koparmıştım (: neyse ki mağaza müdürü oradaydı ve tanışma fırsatım oldu. Tam beklediğim gibiydi ve tüm mağazada yaşadığım olumsuzlukları sildi (: 

Fotoğraf Makinamı alıp doğruca Üsküdar'a geri döndüm ve Kız Kulesi'nin orada aldım soluğu. Fotoğrafını çekmezsem olmaz değil mi ? Sonra kendime boğaz köprüsüne karşı, deniz manzaralı bir kahvaltı ısmarladım.

Kahvaltımı yaptıktan sonra günün hedefi "Beylerbeyi Sarayı"na doğru yol aldım. Sarayın içinde fotoğraf çekmek yasaktı o yüzden çekemedim ama iyi ki yasak (: herkesin gidip gezip görmesini isterim. Osmanlı dönemindeki tüm eserler beni çok etkiliyor. Ortama göre şerbet sağlam verilmiş. Sadelik ve gösterişte gerçekten iyi eserler mevcut. Beylerbeyi Sarayı'na gelirsem, sanırım gördüklerim arasında Dolmabahçe'den sonra en gösterişli saraylardan birisi. Saray yazlık olduğu için ısıtma sistemi yok ve içerisinde konuşmaların duyulmaması için kocaman bir havuz mevcut. Ayrıca önemli bir ayrıntı, sarayda sarı olarak görünen her şeyin, her yerin altın olması. Gezmeyi sevenler kesinlikle bu sarayı listelerine almalılar.

Merhaba, size güzel şeyler yazmayı planlıyorum fakat günler sıradan ve yoğun geçiyor. Bu yüzden battı balık yan gider modundayım (:

Bu yazı da twitter modunda oldu, neyse.